緩む
ゆるむ
verb (godan)
to loosen, to slacken
自動詞 intransitiveaction
See also:
緩める (transitive)
Conjugation
| Affirmative | Negative | |
|---|---|---|
| Present | 緩む | 緩まない |
| Present polite | 緩みます | 緩みません |
| Past | 緩んだ | 緩まなかった |
| Past polite | 緩みました | 緩みませんでした |
| て form | 緩んで | 緩まなくて |
| ている present | 緩んでいる | 緩んでいない |
| ている polite | 緩んでいます | 緩んでいません |
| ている past | 緩んでいた | 緩んでいなかった |
| ている past polite | 緩んでいました | 緩んでいませんでした |
| Conditional ば | 緩めば | 緩まなければ |
| Conditional たら | 緩んだら | 緩まなかったら |
| Volitional | 緩もう | — |
| Volitional polite | 緩みましょう | — |
| Potential | 緩める | 緩めない |
| Passive | 緩まれる | 緩まれない |
| Causative | 緩ませる | 緩ませない |
| Imperative | 緩め | 緩むな |
1.
to loosen, to become loose, to slacken
For something tight to become less tight or firm.